سفارش تبلیغ
صبا

الهه ناز


ساعت 8:11 صبح دوشنبه 84/3/30

سلام... و یک خواهش کو چک اما بزرگ...
وبلاگ الهه ناز تا شهادت بی بی نذر شفای عزیز دلش شده است.... شفای عزیز بیمارش... تو را به جان عزیزتان قسم یک صلوات  یاریش کنید ... فقط یک صلوات... برای شفای کامل این عزیز... تو را به مولا قسم...
من که سرتاپا گناهم. شاید فقط به خاطر دل پاک شما بی بی شفایش دهد... خواهش میکنم... فقط یک  صلوات و هرچه دیگر صفای دلتان هست دعا...
التماس دعا .....................................

قربان شما: الهه ناز
banooelahenaz@yahoo.com
(همان elahenaz59@yahoo.com  قبلا ها که اینک هک شده است!)

***************************
مظلومه ...مادر....


نیمه شب است... محمد به مسجد می‌رود و اصحاب و یاران خویش را به خود می‌خواند... چه شده؟ چه امر مهمی پیش آمده که محمد نیمه شب همه را از خواب بیدار کرده است و به مسجد میخواند؟ محمد که هیچوقت مردم آزار نبود... تو میگویی چه کار مهمی دارد؟...
همه جمع میشوند... خویش و بیگانه... تعداد زیادی نیستند اما همانانند که باید...
- محمد... جانمان به فدایت... چه شده؟... بگو...
- فقط خواستم بگویم...:

فاطمه پاره تن من است... عزیز دل من است...
هرکس فاطمه را بیازارد مرا آزرده...

- همین؟....!!!؟؟؟؟
محمد دیوانه است!!؟ نیمه شب مومنان را از خواب خوش بیدار کرده، از بسترجدا کرده ، به مسجد کشیده که بگوید فاطمه برایش عزیز است!!؟؟‌ مگر فاطمه کیست؟... مگر قرار است کسی به دختر پیامبر خدا آزاری برساند؟ مگر قرار است کسی هتک حرمتش کند؟ مگر قرار است کسی حقش را پایمال کند ؟ مگر قرار است آنقدر بین در لجاجت و تعصب و دیوار جهل و غرض تحت فشارش بگذارند که .... مگر قرار است کسی محسنش را...
مگر قرار است بعد از محمد با فاطمه اش چه کنند؟!؟!...
مگر فاطمه کیست؟... مگر کسی میتواند با دختر پیامبر خدا... محمدی که اینقدر عزیز و محترم است برای شیعیانش...  که میدانند حبیب خداست.... مگر کسی میتواند با فاطمه بد کند؟...
مگر کسی میتواند فاطمه را آزار دهد تا شیرمردی چون علی همسر اوست...؟ مگر علی مرده است که کسی در کوچه‌های خلوت مدینه گستاخی کند ...
(....شنیدم...  فاطمه را.... جلوت...   ز  د   ن.... ... ...
من اگه اونجا بودم مرده بودم واست علی... ... ... .)
...
... که کسی در کوچه های خلوت مدینه گستاخی کند و جای جسارتش روی گونه‌های بی بی بماند... بماند... بماند ... بماند و او سکوت کند و حتی به عزیز دلش، به همسرش هم نگوید ... بماند ... تا شب آخر... هنگام غسل... و لمس دستان علی از روی کفن... بماند تا هق هق علی سر به دیوار....  بماند تا .... .... ....
...
راستی ...  بگذار کمی فکر کنم...
- چرا محمد نیمه های شب همه را از خواب ناز بیدار میکند تا بگوید فاطمه پاره تن اوست؟....
- ... چرا همه میخواهند وقت مرگ سرشان به دامان عزیزشان باشد اما فاطمه میخواهد تنها باشد... تنهای تنها بمیرد.. حتی بدون علی...؟

تا به حال اعتراضی سرختر از این هم دیده‌اید که کسی، خود بی بی بزرگ یک شهر، پدرش بزرگترین مرد آن دیار... شوهرش مرد معروف و بزرگی چون علی... آنوقت حتی یک مراسم تشییع هم نداشته باشد؟ حتی کسی نداند قبرش کجاست که بخواهد بیاید حلالیت بطلبد ! ... شما فکر میکنید اعتراضی بزرگتر از این هم هست؟.... فریادی از این رساتر؟...  ...
.....
میدانی به چه فکر میکنم؟ ... به خودم... به شیعه بودنم... نه! به مسلمان بودنم... به اینکه فقط چند روز بعد از مرگ پیامبرمان، دخترش تا این حد از آنها ناراضی است که نخواهد حتی بعد از مرگش بر سر مزارش بیایند... حتی در مراسم تشعییش شرکت کنند... حتی...
... بگذار سرم را کمی پایین تر بگیرم... کمی پایینتر... شرمم باد... شرم...
 


....
...
...

اینجا را بخونید...
...
بخش در پرانتز الهه ناز:
همیشه قسمت من فقط دوری است و دوری و دوری... همیشه سهم من از تو نبودن و رفتن است... همیشه در انتظار... همیشه در اضطراب... نگرانی تو ... اما دیگر نگرانت نیستم... میدانم که حالت خوب است... برای سلامتی ات نماز مادرم را خواندم... میدانم حالت خوب میشود و دیگر سراغی از الهه نخواهی گرفت... باشد... همینکه بدانم خوبی... خوبم!
...
...

 


¤ نویسنده: الهه ناز

نوشته های دیگران ( )

ساعت 1:45 عصر پنج شنبه 84/3/19

کوه آتشگاه : 

کوه کوچکی است که ارتفاع آن از دشت نزدیک 200 متر و مسافت آن از شهر اصفهان حدود 8 کیلومتر می باشد . در قله این کوه ، آتشکده ای به همین نام وجود دارد . راه بالا رفتن از کوه یک معبر پر پیچ و خم می باشد که از طرف جنوب شرقی از ابتدای دامنه ، با یک سلسله پله های طبیعی که از سنگهای نتراشیده فراهم گردیده است ، شروع می شود . اطراف این کوه ، در تمامی جهات دارای سراشیبی تندی است بجز در یک طرف بخصوص و برای آنکه از آن سمت هم به معبد دسترسی نباشد ، دیواری جهت محافظت بنا شده است .

              

آتشکده اصفهان : 

این معبد ویران در قله حقیقی کوه آتشگاه واقع شده است و ارتفاع عمارت آن حدود 4 متر و قطر آن نیز قریب 4 متر می باشد . شکل عمارت هشت گوشه بوده و با خشتهای بزرگ ساخته شده است . طاق این بنا گنبدی است که قسمت زیادی از آن خراب شده است . بنای مزبور ، هشت درگاه در جهات مختلفه دارد . دیوارهای خشتی طرفین این درگاه ها که طاقی روی آنهاست ، ستونهایی بر این معبد تشکیل داده اند . 
در زیر این بنا ، اساس یا پی مصنوعی دیده نمی شود و عمارت را مستقیما" روی سنگهای طبیعی بنا گذارده اند . در وسط بنا یک بر آمدگی دیده می شود که احتمال می رود محلی بوده است که مجمره ی آتش قرار داشته است . 

           

علاوه بر عمارت معبد ، بقایای بعضی عمارات که در اطراف آن بوده دیده می شود ولی قدری پایین تر از خود معبد است و طرف شرقی و شمال شرقی قله کوه را متصرف است . پی عمارت های تخریب شده ی دیگری نیز در دیگر جهات دیده می شود که ظاهرا" این مجموعه حالت یک دژ را داشته است . احتمال می رود که این عمارت ، محل زندگی مغان و یا مخزن خود معبد بوده است . در مورد پیشینه تاریخی این بنا ، سند محکم و معتبری وجود ندارد ولی اکثر مورخین و محققین آن را به اردشیر دراز دست از شاهان هخامنشی که از425 تا 465 قبل از میلاد سلطنت داشته است ، نسبت می دهند .عده ای نیز این معبد را به ایام ساسانیان و عهد پیروز پسر یزدگرد ( 459 تا 484 میلادی ) نسبت می دهند .

           

.....

در پرانتز:

خوب نگاه کن... آها... این عکس تو را به یاد چه می‌اندازد؟


در گیر و دار بودنم... درگیر با تو بودنم....

راضی اگه به موندنم....عاشق از تو گفتنم...

از تو گفتن... از تو... تویی که حضورت در زندگی ام آنقدر کوتاه و پر از پرهیز بود که حتی خودم هم نفهمیدم کی آمدی و کی رفتی...
حضوری  آنقدر پررنگ و ماندنی که این روزها از خود آنروزهایم دیگر خبری نیست اما خاطرات با تو بودن مگر فراموش میشود؟... خانه ویران شد و این نقش به دیوار بماند....به دیوار بماند... بماند... بماند....

من که تا امروز از شهرم نگفته بودم... گفته بودم؟ هیچوقت ... اما امروز به بهانه تو ... تویی که باز این روزها یادت در ذهنم بیدار شده و خواب را از من گرفته است...
به بهانه تو امروز از آتشکده شهرم نوشته ام... از کوهی که با تو قدم به قدم از آن بالا رفتم... قدم قدم با تو... نفس نفس با تو ...
چرا همیشه هر نعمتی را وقتی از دست میدهم تازه حس میکنم چقدر برایم زندگی بوده و نمیدانستم .. تازه به یاد می آورم که شکرش را نگفته ام...
– چراحافظ چو می‌ترسیدی از هجر... نکردی شکر ایام وصالش...-

شکر... شکر نعمت.... شکر که نکردم هیچ، کفران هم کردم و خدا هم تو را از من گرفت... گرفت... و زندگی من خالی شد از شور، شعر، عشق، نور... ... ... دیگر هیچ عاشقانه‌ای «الهه» های تو نشد... هیچ صدایی تأثیر «جان» گفتنهای تو را نکرد ... هیچ سلام دیجیتالی دیگری نتوانست این وجود خسته را بلرزاند ... بعضی وقتها ... بعضی نعمتها را که از دست میدهی انگار همه دنیا را از دست داده‌ای... برای من داشتن تو همه دنیا بود...... واینکه لیاقت نگه داشتنت را نداشتم... اینکه کبوتری دل تو نتوانست بر بام قلب من خانه بسازد... چقدر مایه افسوس من است...

بام... بام اصفهان... کوه آتشگاه برایم بام عشق است... بام خاطره... بام آرزو... بام هوسهای کال....

چه نمای زیبایی داشت شهر من از آن بالا اما نه زیباتر از نگاه من ... و تو چه غرق منظره های دور دست بودی و بی اعتنا به من... من... منی که نمیدانستم: خوابم یا بیدارم؟ تو با منی با من! همراه و همسایه... نزدیکتر از .... .... ....
چه حرفهایی که ناگفته ماند آن روز.. چه آرزوهایی که بعدها از پرده  برون شد ... چه بوسه شیرینی که در دل ماند... و خاطره شد ! ... و صدای کودکی در آغوش مادر که چشم به آن آتشکده قدیمی دوخته بود ... و چه چشمان زیبایی داشت...................................

یادت هست؟ چقدر مغرور و بی‌اعتنا و سرد بودی ... هیچوقت از یادم نمیرود... هی... چه کسی باورش میشود کسی در کنار محبوبش بتواند اینقدر سرد و مغرور بماند... چه کسی باور کرد .... هیچ کس باور کرد...

...
خاطره... مثله یه پیچک می پیچه تو تن خسته ام....

راست میگویی تو ... همیشه عادت دارم از گذشته بگویم. از نعمتهایی که داشتم و دیگر ندارمشان.. هیچوقت برایت از امروز نگفته ام. از امروز که برایم شده یا خاطره دیروز یا خیال فردا....
از امروز که هستی، انتظارت مرا کلافه می‌کند و آرزودارم شادی‌بخش لحظه‌هایت بی شور زندگی ات باشم ...

بگذار تا دوباره از دستت نداده ام شکر کنم بودنت را ....
سپاس خدای را عز و جل .... خوب است که هستی...

الحمد لله ... الرحمن


¤ نویسنده: الهه ناز

نوشته های دیگران ( )

   1   2      >

خانه
وررود به مدیریت
پست الکترونیک
مشخصات من
 RSS 

:: بازدید امروز ::
1
:: بازدید دیروز ::
10
:: کل بازدیدها ::
229403

:: درباره من ::

الهه ناز

الهه ناز
احساساتی... اهل شعر و عرفان... به دنبال معنویت و خوشبختی ... و عشق واقعی

:: لینک به وبلاگ ::

الهه ناز

::پیوندهای روزانه ::

:: فهرست موضوعی یادداشت ها::

سلطان الکتاب استاد خوش نویسی اصهفا .

:: آرشیو ::

دست نوشته ها
فروردین سال 1384
اردیبهشت سال 1384
خرداد سال 1384
تیر ماه سال 1384
مرداد سال 1384
شهریور در سال 1384
مهر ماه سال 1384
آبان سال 1384
دی ماه سال 1384
بهمن سال 1384
اسفند سال 1384
زمستان 1386
تابستان 1386
بهار 1386
زمستان 1385
پاییز 1385
تابستان 1385
بهار 1385
اسفند 1386

:: اوقات شرعی ::

:: لینک دوستان من::

احسان پرسا
نازنین نازنین
بانوی بی پنجره
عبدالرحیم سعیدی راد
الهه بانو
آیه های دلنشین
یکتای عزیزم
مژگان بانو
امیر مرزبان
نغمه مستشار نظامی
راضیه ایمانی
علیرضا بدیع
نغمه عزیزم
فاطمه حق وردیان
صالح دروند
رضا سیرجانی
مسلم فدایی
محسن اشتیاقی
سیامک بهرام پرور
محمود رضا نیکخواه
پریای نازنینم
آقا طیب
ترانه عزیز
آسمونی
جلیل صفر بیگی
جلیل آهنگر نژاد
خاکسترینه
سودابه مهیجی
میرزا قلمدون
سلبیناز
ابراهیم
حالا یک نفس عمیق
درد زندگی
وبلاگهای به روز شده
رضوان
علی ثابت قدم
صادق دارابی
مهدی جهاندار
رویای مینایی من
رضا عابدین زاده
شاعرانه
عشق و خلوت تنهایی شب
و عشق صدای فاصله هاست
مرا عهدیست با...
ساده دل
کاشکی شعر مرا میخواندی....
طوقی پرشکسته
پسرک دیوانه
مهدی شادکام
بانوی اردیبهشت
بانوی باران
ساحل آرامش
غزل بگو
شازده خانمی
تشویشهای همیشه
بگذار بگذریم
مصطفی- آب و شراب
الهه بانو
خاکسترینه
آب و شراب
دختری تنها

::وضعیت من در یاهو ::

یــــاهـو

:: خبرنامه وبلاگ ::